Laat Deze Meiden Een Lekker Verhaaltje Vertellen!

De ontmoeting

Sommigen verhalen en ervaringen kunnen niet in één verhaal verteld worden. Daarom besteden wij in iedere TUK één verhaal aan de ontwikkeling van het sexleven van stellen die contact met mij hebben gezocht.
Deze keer deel II van een 'heel gewoon' stel en hun eerste ervaring met een contactadvertentie, en hoe ze ertoe besloten er een in TUK te plaatsen.

Korte samenvatting van de vorige keer Hanneke, getrouwd met Raymond en moeder van twee kinderen, ontmoette een zeer aantrekkelijke jongeman in de lift van het kantorencomplex waar zij werkt(e). Een 'typische coca cola light-boy', zo omschreef zij de koerier. Hij deed wat bij haar. Zijn verschijning, zijn geur en zijn gedrag brachten iets naar boven dat zij allang vergeten was: ongeremde passie. Of, beter: de Wil tot volledige overgave daaraan.
Hoewel ze het aanvankelijk wist te weerstaan, werd een tweede ontmoeting kort daarop haar fataal. Jacco leidde haar naar het trappenhuis en daar nam hij haar.
Niet alleen had ze nooit eerder een orgasme op zo'n wijze beleefd, vooral was het de hele gebeurtenis, de spanning, de opwinding, dat iets in haar deed ontwaken. Vrijwel meteen daarna realiseerde zij zich dat ze niet meer terug kon. Dat ze zoiets vaker moest hebben. Om te beseffen dat ze leefde; te weten wie of wat ze ook was...
Raymond, haar man, was die dagen weg, voor zaken. Ze moest het hem vertellen. Hun huwelijk was haar te waardevol om zoiets niet met hem te delen. Sterker nog, als zij dit niet met hem deelde, dan was de relatie niets meer waard. Zo diep zat Hanneke's ontwaakte verlangen. En Raymond kon dit aan, zo schatte zij in. In deel II van hun verhaal beginnen we op het moment dat Hanneke haar ontmoeting met de koerier opbiecht.

Raymond was al twee dagen thuis, en nog steeds had ze het hem niet verteld. De eerste nacht wilde hij met haar vrijen, maar ze wees hem af met een voor de hand liggende smoes. Ook de tweede avond kon Hanneke het nog niet opbrengen. Ze maakten ruzie. Raymond voelde dat er wat was, maar voor Hanneke pushte hij teveel. Het lift-voorval drukte al zwaar op haar gemoed, en dan moest hij zeker geen ruzie gaan maken. Maakten ze meestal iedere ruzie met een liefdevolle vrijpartij goed, die tweede avond klapte Hanneke dicht.
De ochtend daarop zat heel de familie zwijgzaam aan het ontbijt. Normaal gesproken was de zaterdagochtend de eerste ochtend van de week dat samen ontbeten, maar nu was de gezelligheid ver te zoeken. De kinderen merkten dat er wat aan de hand was. Tactvol hielden ze hun mond, maar verdwenen meteen na de laatste boterham. Even zat het echtpaar recht tegenover elkaar. Raymond keek zijn vrouw vragend aan, maar ze ontweek zijn blik. Toen was hij het zat. 'Afwassen jij, ik ga wat regelen voor vanavond'.
Normaal gesproken zou ze zoiets nooit pikken. Maar aan de andere kant was Raymond nooit zo. Het had geen zin er tegenin te gaan. Het was terecht, zo voelde zij. En wat zou hij gaan regelen voor vanavond? Terwijl ze de tafel afruimde, hoorde ze haar man telefoneren.
'Dag mam, mogen de kinderen vanavond bij jullie slapen als zij zelf al niet wat hebben geregeld? Han en ik wilden een avondje uit'.
(...)
'Nou, hartstikke fijn. We bellen nog wel of ze alle twee komen. Ja, oké, bedankt hè. Ja, af en toe is het wel nodig. Ja, bedankt, tot vanavond'.

Hanneke moest de kinderen wegbrengen. Ze vonden het helemaal niet erg er even uit te zijn. Zo vaak maakten hun ouders geen ruzie. Wel vroeg de kleinste onderweg of papa en zij nu zouden gaan 'scheiden'.
'Natuurlijk niet!', had Hanneke meteen gereageerd. 'Papa en ik gaan nooit uit elkaar, dat weet je toch. We hebben gewoon teveel gewerkt, en elkaar te weinig tijd gezien. Dat gaan we nu even inhalen'.
Op de terugweg dacht Hanneke eraan terug. Eigenlijk was ze er helemaal niet zo zeker van. Hoewel het lift-incident al aardig overschaduwd was door de echtelijke onmin, hoefde ze er maar aan te denken en ze wist waarom het zo belangrijk voor haar was geweest. Die affaire had er aardig ingehakt. Voor het eerst sinds jaren had ze weer het gevoel dat ze leefde. Dat er nog iets extra's was, en dat ze dat vaker wilde ervaren. Moést ervaren.
Net voordat ze haar straat indraaide, voelde ze ongemerkt aan haar kruisje. Het was verschrikkelijk, ze was nat! Haar huwelijk stond op het punt een beslissende wending te nemen, en zij was opgewonden door een alles verziekende affaire. Wat voelde zij zich slecht.

Ze genoot.

Raymond had kaarsjes aangestoken, een rood wijntje laten chambreren en hun favoriete cd opgezet. Hanneke was gevleid, en tegelijkertijd voelde zij zich er nog slechter door. Ze schaamde zich, maar ook werd de opwinding groter. Zij had hem bedrogen. En nu hij zoveel moeite had gedaan, zou ze het hem gaan vertellen. De kriebels in haar onderbuik groeiden. De spanning steeg. De inzet was hun geluk, was het leven dat ze tot dusver kende. En zij was het die dat allemaal op het spel zette, nu. Ze voelde dat ze leefde. En dit was hetzelfde gevoel als drie dagen daarvoor, met Jacco de koerier. Ze hoefde zich maar even de werkelijke omvang van de situatie te realiseren, of het benam haar al de adem.

Ze leefde.

Raymond schonk de glazen vol, keek haar aan en zei zacht: 'Nu ben jij aan de beurt'.
Ja, Hanneke was aan de beurt. Zonder te voelen wist ze dat ze nat was. En hoe graag wilde ze dat Raymond in deze opwinding zou meegaan. Maar ook realiseerde zij zich die opwinding er na vanavond niet meer zou zijn. Hoe dan ook. Want als hij dit met haar zou delen, dan zou ze niet meer geil van hem worden op dit punt. Dan zouden ze het buiten de relatie gaan zoeken. En als hij het niet zou accepteren, dan... Ooh, wat werd ze er geil van.

Kon het maar altijd zo zijn.

'Ray, inderdaad. Ik ben aan de beurt. Ik moet je wat vertellen. Ik hoop dat je mij uit laat praten. En dat je mijn gevoel erbij probeert te begrijpen'.
Raymond knikte. Hij pakte zijn wijntje en maakte het zich in zijn stoel gemakkelijk. Hanneke begon.
Ze vertelde hoe ze de koerier in de lift ontmoette. Hoe hij eruit zag, hoe hij rook, wat hij zei en deed. En wat zij deed, wat ze voelde, en hoe ze zich voelde.
Raymond ging verzitten. Met zijn knieën wijd uit elkaar, boog hij zich voorover, wijnglas beide handen, en hij staarde naar de vloer tussen zijn voeten. Nog steeds luisterde hij. Hanneke vertelde dat Jacco haar meenam naar het trappenhuis. En dat ze er geen weerstand aan kon bieden. En dat ze dat ook niet wilde, want ze keek op dat moment, en nu ook weer, diep in haar hart. Haar stem werd iets onregelmatiger, zachter ook toen ze vertelde over de eerste gepassioneerde intieme kus, daar achter de deur van het trappenhuis.
En ze ging verder. Over dat hij haar wilde, dat ze hem voelde. En dat zij zich aan hem wilde geven.
Onbewogen hoorde Raymond het aan. Hij nam zelfs geen slok meer van zijn wijn.
Met de gierende spanning in haar lijf vertelde Hanneke het hele verhaal. Alsof ze het opnieuw beleefde, maar nu met een extra spanning erbij. Over hoe de koerier ruw haar slipje en nylons naar beneden trapte, en haar betastte, en dat zij hem liet begaan.
Hanneke's stem ging over in een hees fluisteren toen ze vertelde hoe Jacco haar nam, dat zij zich gaf. Ze sprak over de lust, de passie, het vreemde, zijn penetratie, zijn drang, en haar overgave. Toen stokte ze. Het was haar hoorbaar en zichtbaar teveel geworden.

Minutenlang bleef het stil. Raymond staarde nog steeds tussen zijn voeten. De spanning in Hanneke was onhoudbaar, en toch hield zij het vol. Ze wist niet hoe. Ze vloog. Nog even, en dan zou ze neerstorten, of ...
Langzaam richtte Raymond zijn hoofd op. Hij keek naar de vrouw op de bank, zijn vrouw. Ze trilde. Af en toe ontsnapte een geluidje uit haar keel. Het was geen snikken.
Langzaam stond Raymond op en liep op haar af. Hij keek haar recht in de ogen aan. Hanneke wendde haar blik af. Het trillen verergerde.

Ooh, doe iets! Doe wat! Zeg iets!

Vlak voor de bank bleef haar man staan. Ze zag zijn benen, maar nog durfde zij hem niet aan te kijken.
Ineens werd ze bij haar heupen gepakt en in één beweging op haar knieën gegooid. Het gebeurde!!! Wat er zou gebeuren wist ze niet, maar er gebeurde eindelijk iets!
Ze voelde een hand op haar onderrug, en met één ruk werd de makkelijk zittende broek over haar billen getrokken. Vrijwel meteen voelde ze zijn andere hand van achteren tussen haar dijen. Hij dwong haar haar benen te spreiden. Ze deed het. De hand betastte haar hete kutje.
'Je bent nat!', riep Raymond verbeten uit. 'Je bent zeiken zeiknat. Hoer!' Oh ja', dacht Hanneke, dat ben ik...
Ze was bang, zo had ze haar man nooit horen praten. Toch vreesde ze niets. Ze had het verdiend. Ze had het gevoel dat ze moest betalen voor dat deel van haar dat ze een paar dagen geleden had gekocht. Of verkocht.
Ruw trok Raymond haar onderlichaam nog meer naar boven. Hanneke sidderde. Ze hoorde een rits, wat kledinggeruis, en voordat ze het wist drong haar man vanachter bij haar naar binnen.
'Ooh ja!', kreunde de hardwerkende moeder en zakenvrouw, 'straf me maar. Straf me voor mijn slechtheid...'
'Hier, ik neuk je in je gebruikte kut', steunde de man. 'Het is verschrikkelijk wat je hebt gedaan, en ook zo lekker!' Raymond's stem sloeg over. Hij naaide zijn vrouw, en beelden van haar escapade in het trappenhuis flitsten voor zijn geestesoog. En hij hoorde haar stem, de opwinding in haar stem; van zoëven, toen ze het vertelde. En hij hoorde hoe ze tegen hem had gekreund. Tegen die Jacco.
Zij kon niet meer terug, dat realiseerde Raymond zich wel. Hij herinnerde hoe ze was voordat de kinderen er waren. Ergens, diep in zijn hart, had hij het altijd al geweten. En misschien ook wel bewonderd, of zich ertoe aangetrokken gevoeld.
Maar zou hij het aankunnen? Als ze samen door zouden gaan? Zou hij haar kunnen accepteren? Als ze genaaid werd, gebruikt werd, door vreemde kerels? De, oooh, één na de ander...?
Raymond had niet in de gaten dat zijn pompende bewegingen steeds heftiger werden tijdens zijn overpeinzingen. Hanneke wel, die onderging met vreugde de rauwe straf. Ze gaf zich aan hem, accepteerde wat hij met haar deed, omdat hij daarmee haar accepteerde. Ze huilde dwars door haar opwinding heen.
'Ooh, ik hou van je. Hou ook van mij, van alles wat ik ben', kermde ze.
'Ooh ja, ik hou ook van jou, ook van de hóéóéóér in jou!!!!!', gilde Raymond en hij spoot zijn zaad in zijn vrouw, zóveel als dat het nog nooit geweest was.

De rest van het weekend bespraken ze in alle openheid die nieuwe dimensie in hun leven. Raymond begreep dat hij zich geen zorgen hoefde te maken over haar liefde voor hem. En dat zij haar opwinding met hem wilde delen, dat was een heerlijk bevrijdend gevoel. Haar opwinding om door een vreemde vent te worden geneukt.
Ze besloten een advertentie te plaatsen in 'van die pornoblaadjes'. De maandag daarop kwam Hanneke thuis met een TUK, diezelfde avond was de bon al ingevuld. Samen hadden ze dat gedaan. Ook zagen ze de 06-contactnummers, maar daar durfden ze nog niet aan. (Hoewel ze dat tegenwoordig wel doen, nu ze weten dat alles echt is RdW).
Een paar weken later zagen ze hun advertentie zwart op wit terug. Alleen al die te zien was berespannend. Raymond neukte zich suf. Hij neukte alsof hij hiermee het recht op zijn vrouw wilde zekerstellen.
Ze kregen tien reacties. Hanneke bepaalde zelf wie uiteindelijk zou worden uitgenodigd. Het werd Menno, een geile vent van 25 die inderdaad wel een beetje op Raymond leek, zeker in zijn jongere jaren.
Op de dag dat hij kwam, waren de kinderen weer bij haar ouders. Raymond had haar de hele dag geneukt en gebruikt als een hoer. Ze moest van alles doen, ook dingen die ze normaal gesproken verafschuwde. Zoals een biertje voor pakken omdat hij dat zei. Of stofzuigen, of de kattenbak schoonmaken. Allemaal karweitjes die hij normaal gesproken deed, om haar te ontlasten. Maar nu deed zij het; naakt, zo kwetsbaar als maar zijn kon, en met een puist energie waar ze allebei versteld van stonden. Hanneke en Raymond hadden iets aangeboord, en ze genoten, allebei.
Een uur voordat Menno zou komen stopte Raymond. Hanneke moest zich voorbereiden. Ze moest van hem een hoerenbad nemen. Ook moest ze haar kutje bijwerken. Het moest perfect zijn, alles moest worden ingesteld op haar genot.
Hanneke deed zelf haar haar, en koos zelf de lingerie. Eindelijk was het zover, het uur U. Hanneke liet zich keuren. Met een gierende spanning kon Raymond niet anders concluderen dan dat zijn vrouw er als een goede hoer uitzag. En toen werd er gebeld.
(In de vorige TUK is al verhaald over de ontmoeting)
Menno had er geen problemen mee dat Raymond erbij bleef. Verlekkerd keek hij naar de prachtige oudere vrouw. Hanneke voelde zich met het moment sterkerder worden.

'Kom, laten we naar boven gaan', stelde ze voor. Raymond's onderbuik leek uit zijn lijf te barsten; het ging gebeuren. Verleidelijk nam Hanneke de jongen bij de hand en leidde hem naar boven. Naar de slaapkamer, hun slaapkamer. Menno speelde het goed mee. Hij was fantastisch, en zeker niet te opdringerig.
Supervrouwelijk ging Hanneke op het bed zitten, en ze gebaarde Menno dat hij voor haar moest gaan staan. Langzaam ontknoopte ze zijn broek. De jongen streelde haar haar. Ze voelde dat hij een beetje beefde.
In de deuropening stierf Raymond van opwinding. Hij zag zijn vrouw, zijn Hanneke, en ze was verschrikkelijk. Wat hield hij van haar.
Heel voorzichtig pakte Hanneke Menno's pik. De beide heren hoorden haar zuchten. Meteen kleefde er voorvocht aan haar hand. Ze bewonderde de vreemde penis, trok er lieflijk aan en toen nam ze hem in haar mond. Raymond kreunde.
Hanneke pijpte iemand die had gereageerd op hun contactadvertentie. Ze nam hem helemaal in haar mond, zoals Raymond weleens op pornofilms had gezien. Sneller en sneller bewoog haar hoofd over de grote pik, en haar handen speelden met zijn ballen.
Menno gebaarde haar te stoppen. 'Ik wil nog niet komen', zei hij met een schorre stem. Raymond ging er beter voor staan, en verlichtte de druk op zijn pik door zijn broek los te maken.
Hanneke trok Menno bij zich op het bed. Ze tongzoenden elkaar. Het was prachtig om te zien, en verschrikkelijk om te ervaren. Verschrikkelijk geil, voor Hanneke en voor Raymond. Het was begonnen.

Hanneke en Raymond wilden liever niet dat de gehele nacht met Menno zou worden beschreven. De hele toedracht vonden ze opwindender. Zeker voor TUK-lezers die misschien dezelfde ervaringen hebben als zij. Ik hoop dat ik hierin geslaagd ben. Nog steeds hebben ze contact met de jongen. Hanneke en Raymond zijn nog nooit zo gelukkig en 'compleet' geweest. Ze hopen dat hun vertelde verhaal een bron van inspiratie is voor stellen die niet zo lekker in hun vel zitten.

Laat Deze Meiden Een Lekker Verhaaltje Vertellen!