Hij had haar opgepikt. Niet zoals ze zo vaak had gefantaseerd van het plein voor het immense scholencomplex. Of onderweg op de fiets als ze geen slipje droeg, ’s avonds na het zwemmen… Nee, gewoon in de kroeg. Op vrijdagmiddag.
Het was al donker toen ze naar de auto liepen. De stad begon de leven. Schreeuwerige jongens op straat, een groep giechelende dames geheel gekleed in slordige geverfde lakens, onmiskenbaar met een vrijgezellenavond bezig, ruziënde automobilisten. Maar het drong niet tot Anne door. Er was alleen hij. Hij, de man, die een paar eeuwen geleden zo leek het, de juiste dingen tegen haar zei.
Ongemerkt keek ze hem vanuit haar ooghoeken aan. Hij was zo rustig, zo vastberaden, zo lief en galant ook. Nadat hij met de afstandsbediening zijn wagen van de sloten had ontdaan, hield hij de portier van de bijrijdersplaats voor haar open. Hij maakte haar belangrijk. Ze voelde zich het prinsesje. Eindelijk.
De autorit was er één uit de films. Zoals hij was bestuurde, nee bereed, hij zijn wagen. Vastberaden, geen twijfel mogelijk over wie de baas was. Anne had naar zijn handen gekeken. Hoe die met het grootste gemak regeerden over het moderne mobiel terwijl ze 140, 160 reden. Ze voelde zich veilig bij deze man, bij zijn handen.
De hele rit was één brij van gedachten en gevoelens die overigens niet alleen met sex hadden te maken. Meer met overgave. Zo herinnerde ze zich de tekst die op Amerikaans muntgeld staat. ‘In God we Trust’. Met deze man begreep ze wat die geborgenheid, die zekerheid, betekende.
Ze had al behoorlijk wat sexuele ervaringen. Anne was een populaire meid. De jongens zwijmelden om haar. Een nacht bij haar in bed, of één kortstondig moment in de wc van de gymzaal, of in het fietsenhok, en ze waren van haar. Die jongens boeiden haar niet. Zelfs niet de ouderen, die al met de auto of motor naar school kwamen. Nee, deze man was anders. Liet haar dingen voelen die verder gingen dan ze zelf zou kunnen bedenken.
Bij hem op de bank, na de drankjes, de muziek en de kaarsen, besteedde hij aandacht aan haar. Zonder haar aan te raken. Ze hunkerde naar hem, naar zijn handen, naar zijn geur. Maar tegelijkertijd was ze blij dat hij het haar niet meteen gaf.
‘Doe je broek uit en ga voor me op je knieën zitten’, zei hij op een gegeven moment. Er was geen twijfel mogelijk dat ze het zou doen. Het was geen commando, geen bevel, meer een vanzelfsprekendheid. Anne kleedde zich uit. Gewoon, zoals ze het altijd deed. Wel wat nerveus. Ze durfde hem niet aan te kijken, de spanning golfde door haar lichaam. Af en aan. Af en aan. Met een ontbloot onderlichaam zette ze zich op de bank. Haar borsten drukten tegen de rugleuning. Ze keek de kamer in, met aan het eind de open keuken en de onbedekte ramen. Iedereen kon haar zien, maar niemand deed het. Niet alleen lag het huis op een afgelegen plek, maar niemand had het toch kunnen zien of vermoeden wat er met Anne gebeurde. Vooral in haarzelf.
Ze voelde haar benen trillen. Het werd erger toen ze dun rubber hoorde knappen. Even dacht ze dat de man een condoom aandeed. Maar al snel hoorde precies hetzelfde nog een keer. Hij kon geen twee pikken hebben, dacht ze. Even leek het of dat ze in een hysterische lachbui zou uitbarsten. Twee pikken, ze had er niet raar van opgekeken. In een vlaag van helderheid realiseerde ze zich dat het handschoenen waren. Van die dunne condoom-achtige dingen die ze in het ziekenhuis ook droegen. Tegen Aids. Anne durfde niet over haar schouder te kijken, wat de man allemaal uitvoerde. Ze wachtte slechts, keek naar de open keuken en probeerde iedere grotere golf van spanning en opwinding de baas te blijven. Er was het geluid van op elkaar wrijvend rubber. De hardheid in geluid van het schurende rubber nam af. Meer en meer klonk het soepeler, glijender, geiler…
Vaseline, glijmiddel, realiseerde de mooie jonge meid zich. Ze was verlamd. Er was slechts de groeiende hitte tussen haar dijen, en haar hart die in haar keel leefde.
‘Aaaah!’, steunde ze opgewonden en opgelucht bij zijn eerste aanraking. Voorzichtig wreef hij over haar naakte billen. In gedachten zag ze diezelfde handen de auto besturen. Nu waren ze verpakt in rubber, glijerig gemaakt, en ze bewogen over haar billen. Haar zachte gevoelige billen. Steeds kleiner werden de cirkels, steeds dichterbij kwamen ze bij haar kutje. Anne had het gevoel dat ze dreef tussen haar dijen. Liet zelfs een gevoel van schaamte toe, zo nat als het voelde. Toch verdween dat geleidelijk. Dat kwam door zijn schokkende ademhaling. Ik weet ook wat bij hem teweeg te brengen, kwam het in haar op. En toen… En toen…
Anne werd gepakt door zijn vaardige handen. In haar kontje, in haar kutje, op haar lichaam. Diep drong de man met zijn handen in haar. Zijn vaardige handen. Hij nam haar mee, van het ene orgasme naar het andere. Er kwam geen einde aan. Nooit waren de bergen van genot voor Anne zo hoog geweest als die avond. Als die nacht. En het leek maar niet te stoppen.
Opeens was het over, van het ene op het andere moment. De jonge vrouw realiseerde zich nauwelijks nog iets meer. Het was alsof het genot dat hij haar gaf de motor was van de energie die haar die voorgaande uren op de been hield. Nauwelijks was het afgelopen, of ze stortte in, viel in een diepe, bewusteloze slaap.
Nu lag ze hier, in haar eigen kamer. Ze hoorde haar moeder rommelen in de keuken. Ze vroeg zich al niet meer af hoe ze hier was gekomen. De man moet haar hebben weggebracht, hebben afgegeven. Netjes, maar gebruikt. Nutteloos geworden teruggegeven aan de haar bekende wereld.
Anne bewoog haar benen. Het deed geen zeer, het was alleen verdoofd. Alsof haar lichaam haar beschermde terwijl het zich zo snel mogelijk probeerde te herstellen.
Anne keek naar het plafond. Van nu af aan zou sex nooit meer hetzelfde zijn. Ze had haar meerdere ontmoet, even maar.